Print this page

Legenda o Jakubie Tau i księciu Bolku III

Jakub Tau był Rzeźba przedstawiająca Bolka III w Mauzoleum Piastów Świdnickich w Krzeszowie. Fot. D. Karst synem biednego tkacza. Po śmierci ojca wychowywał go aptekarz Wolfsheimer ze Świeradowa. Po zakończeniu nauki Tau sprzedawał lekarstwa i zbierał zioła. Podczas jednej z wędrówek po górach, w poszukiwaniu ziół, poznał pewną pannę Kunegundę. W przeszłości była ona kochanką księcia Bolka II i zbiegła w góry, aby ujść prześladowaniom matki księcia. Ta bowiem życzyła sobie, aby jej syn ożenił się z austriacką księżniczką. Ojcem Kunegundy był rycerz Lotar. Został on uwięziony w jednym z zamków na terenie księstwa i uwolniono go dopiero, kiedy książę Bolko II się ożenił. Jakub Tau w międzyczasie został nadwornym błaznem wspomnianego kKamien poświęcony Jakubowi Tausięcia i opiekował się na zamku w Bolkowie młodym księciem. Gdy rycerza Lotara uwolniono, dowiedział się on, że Kunegunda została jakoby otruta przez Jakuba Tau. Pełen żądzy zemsty udał się rycerz do Bolkowa i dopytywał się o błazna. Zastał go, gdy właśnie bawił się w ogrodzie z młodziutkim księciem Bolkiem III. Zapytał błazna: - Czy to twoje dziecko? Tau potwierdził. – Dziecko za dziecko - wrzasnął rycerz i uderzył swoim bojowym młotem w czoło Bolka. Wrzasnął przy tym do Jakuba Tau: - Jestem rycerz Lotar, ojciec Kunegundy, którą otrułeś! Z miłości do Kunegundy Jakub wziął czyn rycerza na siebie i oświadczył, że zabił małego księcia podczas zabawy poprzez nieostrożny rzut kamieniem. Za karę Jakuba Tau stracono w ogrodzie zamkowym w Świdnicy. Gdy później rycerz Lotar przyznał się do zabicia syna księcia, postanowiono nieszczęsnemu błaznowi wystawić kamień pamiątkowy, na którym wykuto litery J. T. i datę 1347, i umieścić go w ogrodzie zamkowym. Z polecenia nadburmistrza Świdnicy G. Glubrechta w poł. XIX w. kamień odnowiono i postawiono w nowym miejscu (na obecnym placu św. Małgorzaty).


                                                   Christoph Ernst baron von Houwald (ur. 1778 – zm. 1845)


                                                           Z języka niemieckiego przetłumaczył i opracował
                                                           Edmund Nawrocki